فرمود : هنگامى كه روز قيامت بر پا شود و خداوند بررسى حساب بنده مؤمن خود را انجام دهد ، او را بر تك تك گناهانش آگاه مىگرداند ، سپس آنها را به او مىبخشد ، كه هيچ فرشته مقرّبى و پيغمبرى بر آنها آگاهى نيافته است . و در حديث ديگرى فرمود : و مىپوشاند بر او گناهانش را كه دوست ندارد بر آنها واقف شود ؛ و به لغزش‌هايش گفته مىشود : به حسنات تبديل گرديد ؛ و اين فرمايش خداوند متعال است كه فرمود : « پس چنين افرادى سيّئات آنها به حسنات تبديل مىگردد ؛ و خداوند آمرزنده مهربان است » . 250 - علىّ بن ابى حمزه گويد : شنيدم كه امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود : همانا خداوند متعال اگر اراده نمايد كه بنده مؤمنى را محاسبه ( اعمالش ) نمايد ، نامه‌اش به دست راستش دهد و ( بطور محرمانه ) ما بين خود و او محاسبه‌اش كند ؛ و گويد : اى بنده من ! چنين و چنان كرده‌اى ، چنين و چنان انجام داده‌اى . پس پاسخ دهد كه بلى ، انجام داده‌ام ، بعد از آن گويد : آنها را آمرزيدم و به حسنات تبديل نمودم . پس مردم گويند : سبحان اللّه ! آيا يك سيّئه هم براى اين بنده نبود ؟ و اين سخن خداوند عزّ و جلّ است كه فرموده است : « كسى كه نامه اعمالش به دست راستش داده شود * به زودى محاسبه‌اى آسان مىشود * و به سوى اهلش با شادمانى منتقل شود » . گفتم : منظور از اهل چه كسانى هستند ؟ فرمود : اهل او در دنيا همان اهلش در بهشت خواهند بود ، اگر مؤمن باشند . بعد از آن فرمود : و چنانچه بخواهد بنده‌اى را به حالت شرّ محاسبه نمايد ، در حضور مردم با حالت گريه محاسبه شود و نامه اعمالش به دست چپش داده مىشود ؛ و اين همان سخن خداوند عزّ و جلّ است كه فرمود : « اما كسى كه نامه‌اش از پشت سرش داده شود ، پس به زودى فرياد زند كه هلاك گشتم و در شعله‌هاى آتش مىسوزد ، به راستى كه او بين خانواده‌اش ( از انجام گناه و كفران ) شادمان بود » .